Salı, Kasım 20, 2007

Uygun Adım İleri

Belirgin bir şekilde bazı zamanlar kızımın gelişimi daha hızlı oluyor, sanki pek çok şeyi bir anda yapmaya başlıyormuş gibi geliyor, adeta bir gelişim eşiğini atlar gibi.. Gene bu aralar o zamanlardan birini yaşıyoruz sanki.. Niye derseniz interaktif oyunlarımız birdenbire çoğaldı. Kızıma kucak kucak diye kollarımı açtığımda bir hevesle koşarak emekleyerek kucağıma atlıyordu 2-3 hafta öncesinde.
Şimdilerde gene kucak kucak yaptığımda kucağıma atlıyor ama bir farkla bu sefer yürüyor. Kızım artık yürüyor, çat pat düşe kalka sendeleyerek ama olsun.. Bu gelişimi izlemek öyle değişikki.. Geriye dönüp baktığımda adeta bir sevk-i İlahi görüyorum. Evvela hareketsizken kanepenin üzerinde yatmasından hiç rahatsız olmazken gitgide sağa sola dönmeye başladı. Şimdilerde çok kolay yaptığı ama o zamanlar ne kadar gayret sarfettiği yüzüstü dönme çabaları.. Yüzüstü döndükten sonra kafasını uzun süre ayakta tutmaya çalışması birşeylere uzanması.. Derken ilk emekleme gayretleri, şimdi çok rahat emeklerken ilk zamanlar komando gibiydi.. Kolları ile ileri atılıp vücudunun geri kalanını sürükleyerek çekiyordu, bir büyük için bile o kadar zor bir hareket ki bu.. Nasıl bir gayretle vücudunu kendi kendine hareket ettirmeye çalışıyordu kuzum. Sonra emeklemesi biraz kolaylaşınca oturma çabaları başladı ve birgün pat diye kendi kendine oturabilmeye başladı.. İşte o zaman pek çok şey daha da kolay oldu, oturarak oyun oynadı canı istersen emekledi bir yerlere gitti.. Ama gene de yetmedi kanepelere tutunarak ayağa kalkmaya çalıştı.
İlk zamanlar öyle zordu ki bu, kaç kere poposunun üzerine geri oturdu, sırtüstü yuvarlandı ama yılmadı. Kanepelerde yürümeye başladıktan sonra artık yürümesini bekliyorduk, ama tutunarak yürüme kısmı epey uzun sürdü. Neredeyse 2 aydır bir yerlerden tutunarak yürürken son zamanlarında ellerini bırakıp dayday durmaya başladı, ve daydaydan 1-2 hafta sonra bir baktıkki kısa mesafelerde 1-2 adım az cesaretle 2-3 adım derken şimdi yalpalaya yalpalaya yürüyor canım kızım. Bu yaptıklarının hiçbirisini biz göstermedik, yapması için çaba harcamadık, Allahın lütfu olduğu aşikar bir şekilde sırası geldikçe birşeyleri denedi ve yaptı...