Salı, Nisan 26, 2011

Aha da buraya yazıyorum... 24 Nisan 2011

4 yaşında bir çocuğun halidir buraya yazdığım.. daha doğrusu bir pazar gününün sonunda gülmekten gözlerimizden yaş getiren tavrı. başlıyoruz...

winx oyunları oynadık birlikte bilgisayarda, yemek yedik. sonrasında ben mtutfağı toplarken baba kız kabaka çekirdeği faslına başlamışlar. o arada murphy yapacağını yaptı ve kabak çekirdeği poşeti açık ağzının üstüne halıyı boyladı. ben de ya azıcık dikkat etseydiniz diye hayıflanarak kabak çekirdeklerini toplamaya başladım derken kafamda bir acı. Elif hanım elindeki feneri kafamla hemhal ediyor. En sinirlendiğim şeylerden biri Elifin bana vurması, özür diledi ama kabul etmedim sitem ettim.. sonrasında ise gerçek tiyatro başladı :) koltuğun kuytu köşesine gitti, biraz durdu düşündü, bi kağıt parçası buldu ve "babamı korumak için yapmıştım" diyerek kalem aramaya koyuldu. Kalem bulamayınca "şimdi sana gününü göstereceğim" repliği ile Esranın odasına gitti. Ve dönüşleri muhteşem oldu:)

Esra gülmekten katılarak, Elif elli karış suratla ve elinde bir kağıtla geldiler, kağıt bana imiş. Bakın ne yazıyor :)))

Devamı Esradan.. Esraya derdini anlatışı.. Hep beni üzmek istiyormuş. Tek amacı bana kızmakmış, benim duygularımı incitmekmiş.. Bunları duyup da kızgın kalmak mümkün mü:) Yakaladım sıkıştırdım bulaştım öptüm kokladım ama kağıtta yazdığı gibi barışmaya niyetli değil. Sana doğum gününde pembe pullu önü atlı buz alcaktım almayacağım, pembe pullu ayakkabı alacaktım almayacağım, beni gezmeye götürmek isteyeceksin gitmeyeceğim, bana oyuncak almak isteyeceksin almayacağım, dükkanlara girmek isteyeceksin girmeyeceğim..

Gülsem mi ağlasam mı bilemedim :) en ufak bir olayı böyle büyütebilmek inşAllah çocukluğa has birşey olur kızım.. Yoksa daha ne çok can yakıcı şeyler göreceksin dünyada. Ama duygularını böyle rahatlıkla anlatki kim ne yaptığını, nasıl hissettirdiğini, niye üzdüğünü bilsin seni ama haklı ama haksız...

Somurtuk fıstığım seni çok seviyorum her türlü...